In onze huidige (zakelijke) wereld zijn daadkracht, pro-activiteit, doorpakken, energie en ondernemingsgeest termen die positief gelabeld worden in de gedachte dat deze kwaliteiten je resultaten opleveren. Vaak is dit ook het geval. Maar er zijn situaties waarbij andere kwaliteiten nodig zijn om bij je gewenste doel te komen, bijvoorbeeld geduld. Als je niet je automatische piloot volgt maar wakker waarneemt wat de huidige situatie van jou vraagt, dan nodig ik je uit om je vaker af te vragen: ‘Helpt nu ingrijpen om dichter bij het gewenste resultaat te komen?’ Als dit het geval is, aarzel dan niet en handel! Maar wanneer je enige twijfel voelt opkomen in de vorm van ‘Doe ik dit voor mezelf of voor de ander?’ Of, ‘Wat zou het neveneffect zijn als ik nu actie onderneem?’ Dan is het (behalve bij brand of zo) een interessant experiment om eens een keer niets te doen; en vergis je niet, bewust niets doen is zeker wel iets doen. Je kunt vervolgens versteld staan van de reactie van je (gespreks)partner, want zoiets deed je eerder nooit (want dat was ingrijpen). Een positief neveneffect in dit soort vaak vastgeroeste gedragspatronen is dat de (in jouw beleving inactieve, slappe, luie) gesprekspartner nu zelf wakker wordt. Immers hiervoor greep jij altijd al in en dacht de ander ‘ik hoef niets te doen, dat doe jij toch wel’. Maar nu ligt de bal bij de ander en dan kunnen er kleine wonderen geschieden. Beide partijen blij; jij hoeft er niet steeds achter aan te jagen (word je ook moe van) en de ander ontdekt een nieuw speelveld van zelf in actie komen.
